ماجرای نیروی فضایی آمریکا

مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

ارتش آمریکا علاوه بر سه نیروی اصلی زمینی، دریایی و هوایی، دو نیروی دیگر دارد که یکی وظیفه دفاع ساحلی را به عهده دارد و دیگری تکاوران دریایی هستند که ترکیب عملیات آبی و خاکی را انجام میدهند. چندی پیش دونالد ترامپ نیز از ضرورت ایجاد یک نیروی فضایی در کنار ۵ نیروی موجود ارتش سخن گفته بود. اما دیشب مایک پنس اعلام کرد که زمان تشکیل نیروی فضایی فرا رسیده است و باید تا سال ۲۰۲۰ این نیرو عملیاتی شود. در آمریکا بسیاری از کارشناسان این کار را تمسخر کرده، و یا در قابل توجیه بودن آن تشکیک کردند. اما نکات دیگری وجود دارد که با دانستن آن،‌میتوان تصویر واضحتری از علت این کار به دست آورد.

تمدن غرب در بیش از دو صده اخیر، تلاش زیادی کرده تا این تصویر را در ذهن جهانیان به وجود آورد که حرف نویی آورده و هیچ تمدن دیگری توان هماوردی با آن را ندارد. لذا برای جا انداختن این تصویر، جهان بینی ادیان توحیدی را خرافی، و علم تجربی را ابزاری برای شناختن حقایق عالم معرفی کرده است. اصرار تمدن غرب بر تئوری‌هایی مانند تکامل از این روست که جوابی برای ذهن جستجوگر بشر، که میخواهد بداند که از کجا آمده و آمدنش بهر چیست، ارائه کند. اما گذر زمان نقاط ضعف این تئوری را بطور روزافزون برای همه روشن کرده، اصرار مجامع علمی غربی روی چنین تئوری‌های ضعیفی اعتبار آن مجامع را خدشه دار میکند. لذا برنامه‌ریزی کلی تمدن غرب از چند ده سال پیش این بوده که با مطرح کردن وجود موجودات فرازمینی و انتقال حیات توسط آن‌ها به کره زمین، برای مدتی ذهن بشر را سرگرم نگه دارد. در این‌باره قبلاً در مقاله دیگری تحت عنوان «درباره UFO و موجودات فرازمینی» توضیحات بیشتری داده‌ام.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

فرض کنید در اثر به هم خوردن اوضاع سیاسی و تعادل قدرت در دنیا، یک کشور تصمیم بگیرد که ظرف ۳ یا ۴ ماه به بزرگترین قدرت هسته‌ای جهان تبدیل شود و خود را به‌ قدری به سلاح‌های هسته‌ای مجهز کند که همه کشورهای قدرتمند دیگر با هم نتوانند با زرادخانه هسته‌ای آن کشور مقابله کنند. آیا میتوانید حدس بزنید نام این کشور چیست؟ چین؟ روسیه؟ و یا انگلیس؟ شاید هم نام ژاپن به ذهن مخاطبین بیاید. اما یک کشور هست که کمتر کسی باور میکند که، در پس چهره صلح‌دوستی که تلاش میکند از خود نشان دهد، جدی ترین برنامه تسلیحاتی دنیا را دنبال کرده؛ و نام این کشور کانادا است.

اخیرا دیدم که یک استاد دانشگاه کانادایی به نام Stefan Dolgert نامه‌ای سرگشاده به نخست‌وزیر نوشته و از او خواسته برنامه سلاح‌های هسته‌ای را علنا و جدی دنبال کند. تغییرات سیاسی دنیا، اختلافات اخیر آمریکا و کانادا، و تحولات پیش رو بسیاری را در کانادا برآن داشته که دولت را به علنی کردن برنامه تسلیحاتی تشویق کنند.


مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

شاید اولین عکس‌العملی که از خواندن این نوشته خواهید داشت، این باشد که «چنین چیزی محال است» و یا «این فقط یک خیال پردازی است». در حالی که آنچه قصد دارم در این مقاله بیان کنم فقط یک تحلیل نیست و اخباری، هرچند غیرقابل راستی‌آزمایی، وجود دارد که خبر از برنامه‌ریزی جدی غرب برای این واقعه، و امید آن‌ها به موفقیت این طرح دارد. نشانه‌های زیادی نیز وجود دارد که حاکی از این است که دیگر بازیگران بین‌المللی نیز به موفقیت این طرح دل بسته اند.

اما قبل از توضیح بیشتر اجازه بدهید با یک مقدمه شروع کنم.


مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

دیدار دونالد ترامپ و پوتین، روسای جمهور آمریکا و روسیه، در هلسینکی فنلاند در ۱۶ جولای، یک دیدار تاریخی بود و معاملات بسیاری در این دیدار به ثمر رسید. درباره حاصل این دیدار در یک مقاله مجزا انشاالله بحث خواهم کرد. فرض بر این بود که حاصل این دیدار این خواهد بود که این دو ابرقدرت همگرایی بیشتری در آینده خواهند داشت و احتمال برخورد نظامی آن‌ها کمتر خواهد شد. اما شواهد نشان میدهد که به رغم همه توافقات انجام شده، چنین نتیجه ای را نباید انتظار داشت.

یکی از حوادثی که نگرانی روسیه را به همراه داشت، کشته شدن پیشمرگ ترامپ در سفر به اسکاتلند، قبل از این دیدار، بود. [1] این فرد ۱۹ سال سابقه کار داشت و وظیفه آزمایش غذا و لوازم بهداشتی ترامپ و همسر او را به عهده گرفته بود. خبرگزاری‌ها مرگ او را در اثر سکته قلبی گزارش کردند، اما باور این مطلب برای دیگران ساده نیست. چون تا بحال ترامپ و خانواده‌اش بارها هدف حمله قرار گرفته‌اند. همین ماه گذشته ملانیا، همسر ترامپ، برای حدود یک ماه، به علت از کار افتادن کلیه هایش، بستری بود، که احتمالاً دلیل آن مسموم شدن بود. [2]
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

چندی پیش یکی از دوستان، که مقاله‌ای که ۲ سال پیش در وبلاگ تحت عنوان «چرا تا به حال فروپاشی آمریکا رخ نداده است؟» نوشته بودم را خوانده بود، چنین بحث میکرد که آمریکا با داشتن یک‌چهارم اقتصاد دنیا، هنوز فاصله زیادی با فروپاشی دارد و تا دهها سال دیگر هنوز قدرت مطرح دنیا باقی خواهد ماند. جواب من این بود که اگر فقط رسانه‌های غربی را به عنوان مرجع معتبر خبر فرض کنیم و خود را محدود به اخباری که از آن‌ها پخش می‌شود کنیم، به نتیجه‌ای غیر از این نخواهیم رسید. اما اگر روایت‌های متفاوت هر خبر را از بقیه منابع خبری دنیا جمع کنیم و آن را با دقت تحلیل کنیم، به جمع‌بندی دیگری خواهم رسید.

بعضی خبرها هم شنیده می‌شود که قابل راستی‌آزمایی و معتبر است، اما در رسانه‌های ایرانی چندان بازتاب ندارد و درست تحلیل نمیشود. به عنوان نمونه شکست تحقیرآمیز دیپلماتیک آمریکا در نشست عصر جمعه ۱۰ خرداد شورای امنیت، بازتاب چندانی نداشت.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

رسانه‌های غربی چنین روایت میکنند که رکود اقتصادی و تحریم‌های غربی، باعث شده که پس از حدود ۲۰ سال، برای اولین بار روسیه حدود ۲۰ درصد بودجه نظامی خود را کاهش دهد. حالا روسیه جایگاه سوم بالاترین بودجه‌های نظامی دنیا را به عربستان سعودی واگذار کرده است. نگرشی که رسانه‌های غربی در مخاطبین خود القاء میکنند، این است که روسیه در حد و قواره‌ای نیست که بخواهد در برابر آمریکا هماوردی کند.

از طرف دیگر، خبرگزاری‌های رسمی روسی، مانند RT، گزارش کردند که قرار است بعد از مراسم تحلیف دوره جدید ریاست جمهوری پوتین، در هفتم ماه می، برنامه‌ای برای بالا بردن استاندارد زندگی در روسیه اعلام شود. برای این برنامه حدود ۱۰ تریلیون روبل، معادل ۱۶۲ میلیارد دلار، اختصاص داده شده است. هیچ‌کدام از این روایتها اصل ماجرا را نمیگویند.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود

جنگ جهانی سوم چقدر نزدیک است؟

مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

دهه های زیادی است که درباره وقوع جنگ جهانی سوم بحث میشود. افراد مسنی را میتوانید بیابید که ادعا میکنند بخشی از جوانی خود را صرف این احتمال کرده‌اند و هیچ‌وقت این احتمال به واقعیت تبدیل نشد. بعد نتیجه میگیرند پس هیچ‌وقت دیگر نیز چنین اتفاقی رخ نخواهد داد. این نوع استدلال را استقراء میگویند و نمیشود با آن برهان اقامه کرد. اگر تا بحال دنیا گرفتار جنگ جهانی نشده، باید خدا را شکر کنیم که آتش فتنه را، به کرّات خاموش کرده است.

نتیجه‌گیری درباره احتمال وقوع جنگ، براساس شواهدی است؛ و این شواهد قابل ارائه و بعضا قابل راستی‌آزمایی. در مورد صحت و سقم هر کدام از آن‌ها نیز می‌شود جستجو کرد و در نهایت برآورد بهتری از میزان احتمال این رخداد داشت. بنابراین یک بار دیگر باید همه اخباری که بر اساس آن می‌شود احتمال شروع جنگی بزرگ را داد، مرور کنیم؛ تا مشخص شود آیا در نظر گرفتن این احتمال و برنامه‌ریزی برای آن توجیه پذیر است یا نه. در اینجا فقط اصل اخبار را مرور میکنم، چون ارائه یک گزارش جامع با ذکر همه منابع، تحقیق مفصلی خواهد شد و شخصاً وقت چنین کاری را ندارم. اما کلید واژه‌ها امکان جستجو درباره هر کدام از موضوعات را خواهد داد.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

در این روزها تلاش بیشتری برای نوشتن مطالب و اطلاع‌رسانی دارم. یکی از دلایل آن ترس از قطع شدن اینترنت و بقیه روش‌های ارتباطی در اثر رخداد جنگ جهانی است. در این روزها سعی دارم هرآنچه را که الان می‌شود گفت و انتقال داد، را بگویم تا بعداً تأسف فرصت از دست رفته را نخورم.

هر داستانی، هرچند که شیرین باشد، بالاخره پایانی دارد. اینترنت هم از این قضیه مستثنی نیست. در ۳ دهه اخیر دنیا چندان دچار تحولات شدید و جنگ نبوده و همه اجزاء و سیستم‌هایی که مجموعاً آن را به عنوان اینترنت می‌شناسیم، در بهترین شرایط کار کرده، تا بتوانیم از آن بهره ببریم. اما این سیستم نقطه ضعف‌های اساسی دارد که نمیشود چندان روی دوام و بقای آن حساب کرد.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود

محققین ایرانی و تولید Novichoks

مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

احتمالاً در طی یک ماه گذشته خبرهای زیادی از ماجرای مسمومیت یک جاسوس دوجانبه قدیمی روسی در انگلیس شنیده‌اید. دولت انگلیس روسیه را متهم کرده که این جاسوس را با گاز سمی Novichok هدف قرار داده است. دلیل این اتهام را هم این ادعا کرده بودند که شوروی سابق تنها سازنده این گاز است. ادعا به وضوح مضحک بود، چون این ماده بارها از VX خطرناکتر است و اگر واقعاً بکار رفته بود، باید افراد گروه اورژانس و خدمه بیمارستان هم آسیب می‌دیدند.
اما این ماجرا نکات جالب توجه دیگری داشت که احتمال زیاد می‌دادم که دیگران در رسانه‌های ایرانی آنرا بازگو کنند. اما پس از چند هفته به خبری در این زمینه برخورد نکردم و برآن شدم که درباره آن بنویسم.

سال ۲۰۰۸ یکی از محققین سابق روسی، به نام Mirzayanov، در کتاب خود درباره این سلاح‌های شیمیایی نوشته بود. چند سال بعد از آن بعضی از صاحب‌نام‌های این رشته در اصل وجود چنین سلاح‌هایی تشکیک کرده بودند و اعلام کردند که تمام تلاش‌های آن‌ها برای ساخت این مواد شکست‌خورده است. ظاهراً میرزایانوف، که به آمریکا مهاجرت کرده بود، اطلاعات خود در این زمینه را به آمریکایی‌ها نیز منتقل میکند. یک شرکت آمریکایی نیز در سال ۱۹۹۹ قرارداد از بین بردن کارخانه تولید این مواد در ازبکستان را برنده میشود. بنابراین غربی‌ها باید اطلاعات مربوط به این سلاح‌ها و نمونه‌های این گازها را، از حداقل ۲۰ سال پیش، داشته باشند.

اما تا دو سال پیش هیچ سندی در سازمان Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons (OPCW) درباره این گازها وجود نداشت. در سال ۲۰۱۶ محققین ایرانی ۵ نوع این گازها را ساخته و همچنین ابزارها و روش‌هایی برای تشخیص این گازها ابداع میکنند. آن‌ها در اقدامی مسئولانه OPCW را در جریان فعالیت‌های خود قرار داده، نتایج کار خود را در اختیار این سازمان جهانی قرار میدهند. گزارش آن‌ها اولین سندی است که در OPCW درباره این گازها و روش تشخیص آن‌ها وجود دارد.
دو نکته در این قضیه وجود داشت که قاعدتا باید توجه محافل علمی ایرانی را جلب میکرد: اولا سطح قابل توجه توان علمی و فنی محققین ایرانی، و دوما مسئولیت‌پذیری و برخورد حرفه‌ای آنها.

لینک ذیل درباره این موضوع توضیحات جالب توجهی ارائه کرده است:

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

باسمه تعالی

طبعا وقتی بخواهیم درباره تکنولوژی‌های نظامی مدرن ابرقدرتها بحث کنیم، باید این نکته را نیز در نظر داشته باشیم که بخش قابل توجهی از آن فقط بزرگ‌نمایی و پروپاگاندا، به منظور ترساندن دشمن‌ها و رقبا، و همچنین دل‌گرمی دادن به متحدین است. به عنوان نمونه از همان زمان جنگ اول خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، مشخص شد که سیستم‌های دفاع ضد موشکی ارزش نظامی ندارند. اما آمریکا هنوز به متحدین خودش سیستم‌های پاتریوت و THAAD را به قیمت‌های گزاف میفروشد. در هفته گذشته نیز یمنی‌ها با شلیک موفقیت‌آمیز ۷ موشک به عربستان، بی‌ارزش بودن این سیستم‌ها را به همه مجدداً ثابت کردند.

اما بررسی بیطرفانه و ریزبینانه، علاوه بر اینکه درک بهتری از نحوه عمل‌کرد و توان بازیگران بین‌المللی را باعث خواهد شد، روحیات و نحوه تفکر آن‌ها را نیز روشن میکند. بدون شناخت اهداف و روحیات دشمنان، وارد شدن در معرکه نبرد، و یا حتی نشستن پشت میز مذاکره، سودمند نخواهد بود؛ و مطالعه روی پروپاگاندای دشمنان کمک بزرگی به این شناخت میکند.
مشاهده مقاله در صفحه ای اختصاصی

بقیه مقاله همین جا نشان داده شود